მოვუწოდებ ლანჩხუთელებს გაწევრიანდნენ ახლახან შექმნილ ჯგუფში -,,ყველაფერი კორონა ვირუსის შესახებ“~ და მიიღონ საჭირო კონსულტაციები

ინტერვიუ იტალიაში სტუმრად წასულ და ახლა, ფაქტიურად, იქ ჩარჩენილ ლანჩხუთელ ნინა ბარამიძესთან. როგორია ნინას ჯანმრთელობის მდგომარეობა და რა ხდება რეალურად იტალიაში?

_ნინა, თითქმის ერთი თვეა, რაც იტალიაში წახვედი, თუ წარმოიდგენდი მაშინ, რომ კორონავირუსის გამო ასეთი მდგომარეობა შეიქმნებოდა?
_ ნამდვილად არ იყო პანდემიის ნიშანწყალი იმ პერიოდში, წინააღმდეგ შემთხვევაში არ წავიდოდი სტუმრად იტალიაში. მოვლენები ძალიან სწრაფად განვითარდა, სამწუხაროდ უარესობისკენ.
_ იტალიაში კონკრეტულად რომელ ქალაქში იმყოფები?
_ ნეაპოლში, ეს არის ისტორიული ქალაქი სამხრეთ იტალიაში, კამპანიის რეგიონში.
_ რა მდგომარეობაა ნეაპოლის ქუჩებში? _ როგორც ვიცი, სამხრეთ იტალიაში შედარებით უკეთესი მდგომარეობაა (თუ ამას უკეთესი ჰქვია), ქვეყნის სხვა რეგიონებთან შედარებით.
_ კი, სამხრეთ იტალიაში შედარებით ცოტა შემთხვევაა, მაგრამ მთელი ქვეყანა კარანტინში ან თვითიზოლაციაშია მოქცეული და შესაბამისად, ნეაპოლიც. ქუჩები ცარიელია, მხოლოდ სუპერმარკეტები და აფთიაქები მუშაობენ, ისინიც სპეც-წესებით, ანუ ბევრი ადამიანი ერთად ვერ შევა. თუ აუცილებლობა არ არის, სახლიდან არც გავდივარ. სავალდებულოა პირბადე და რეზინის ხელთათმანები.
_ საქართველოს მთავრობამ რამდენიმე სპეც-რეისი შეასრულა იტალიიდან საქართველოსკენ, ბევრი ადამიანი წამოვიდა. შენ დროებით მანდ რჩები თუ წამოსვლა გინდა?
_ ძალიან მინდა წამოსვლა, ახლახანს დავრეკე საქართველოს საკონსულოში და მათი პასუხი შემდეგი იყო: ,,ამჟამად, სპეც-რეისები არ გვაქვს, შეგვიძლია გირჩიოთ რომი-კიევი და იქედან გადაფრინდეთ საქართველოში“. ასევე მირჩიეს, რომ თვალი ვადევნო მათ ვებგვერდს და სიახლეს დაველოდო. ჯერჯერობით, დიდ გაურკვევლობაში ვარ...
ვისარგებლებ შემთხვევით და მოვუწოდებ ლანჩხუთელებს გაწევრიანდნენ ახლახან შექმნილ ჯგუფში _ ,,ყველაფერი კორონა ვირუსის შესახებ“ და მიიღონ საჭირო კონსულტაციები.
_ როგორია შენი ჯანმრთელობის მდგომარეობა?
_ თავს კარგად ვგრძნობ, ვიცავ ყველა იმ წესს, რასაც მედიკოსები გვირჩევენ.
თორნიკე ჯიჯიეშვილი
პ.ს. ნინა ბარამიძის თქმით, მან მიიღო გადაწყვეტილება, ამ ეტაპზე დარჩეს იტალიაში, როგორც ის ამბობს, ახლა მთავარია საქართველოს მოსახლეობის უსაფრთხოება და ნაკლები რისკები.

 

nina jpj

როგორ გაბედა ჯანი ქინქლაძემ 1986 წელს დაეტოვებინა პარტიის მანდატი, რატომ წავიდა ეროვნულ მოძრაობაში და რა მოხდა შემდეგ?

2 2 2
ლანჩხუთელები კარგად იცნობენ ჯანი ქინქლაძეს, რომელიც გარდა ფეხბურთისადმი დიდი სიყვარულისა, პოლიტიკურ ბატალიებშიც ხშირად იყო ჩართული. მისი სახელი ბოლო პერიოდში ,,ქართული ოცნების“ ხელისუფლებაში მოსვლას უკავშირდება, მას ,,ქუჩის პოლიტიკოსიც“ შეიძლება ვუწოდოთ, უამრავი საპროტესტო აქციის მონაწილე, კარვებში ნაცხოვრები კაცი (იმ კარვებში სადაც თავის მეგობრებთან ერთად თვეების მანძილზე იმყოფებოდა), წლებია უმუშევარია, მისი თვითმიზანი არც არასდროს ყოფილა სამსახურისთვის ბრძოლა. როგორ ცხოვრობს, რა გზა გამოიარა დღემდე, მისი აზრით შეიცვალა თუ არა ქვეყნის მდგომარეობა უკეთესობისკენ ,,ქართული ოცნების“ მოსვლის შემდეგ, ამ კითხვებზე პასუხს ინტერვიუში იხილავთ.
-ბატონო ჯანი, როდიდან იწყება თქვენი პოლიტიკური ცხოვრება?
ჯერ კიდევ 1978 წელს, როდესაც ქართულ ენას საფრთხე შეექმნა, სტუდენტების გვერდით დავდექი, მაშინ ბათუმში ვცხოვრობდი. სიმართლე გითხრათ, მას შემდეგ მუდმივად მქონდა სისტემის წინააღმდეგ პროტესტი. რაც შეეხება უშუალო ნაბიჯებს, 1986 წელს, მაშინ როდესაც კომუნისტური პარტიის წევრი ვიყავი და როდესაც თითზე ჩამოსათვლელი ადამიანი თუ გაიფიქრებდა, რომ ის წყობა ოდესმე ჩამოიშლებოდა, გავბედე და პარტიის მანდატი ჩავაბარე აჭარის საოლქო კომიტეტში. მაშინ განყოფილების გამგე იყო თემურ ფირცხალაიშვილი, წარმოშობით ნიგოითელი კაცი, რომელმაც მითხრა, რომ მაძლევდა ორკვირიან პერიოდს, რათა დავფიქრებულიყავი რას ვაკეთებდი. მე მას ვუთხარი: ,,უკვე ოთხი თვეა ვფიქრობ ამ საკითხზე და კიდევ ორი კვირა ფიქრს არ ვაპირებ“. მან კვლავ გამიმეორა, რომ ორ კვირას დამელოდებოდა. როგორც თქვენ არ მისულხართ ორი კვირის შემდეგ, ისე _ მეც. ამ პერიოდში, სამწუხაროდ გარდამეცვალა მეუღლე და გადავედი თბილისში საცხოვრებლად, სადაც გავიცანი ერთი ქალბატონი, რომელიც უკვე იყო ჩართული ეროვნულ მოძრაობაში და გარკვეული ხნის შემდეგ მოხდა ჩვენი შეუღლება.
_ ანუ, მაგ პერიოდიდან უკვე თქვენც ჩაერთეთ ეროვნულ მოძრაობაში?
_დიახ, სხვათა შორის საკმაოდ ახლო ნაცნობობა მაკავშირებდა ბატონ მერაბ კოსტავასთან, მის ოჯახშიც ხშირად ვარ ნამყოფი. ჩემი შეხედულებით მერაბ კოსტავა თავისი ბუნებით, სისპეტაკით, უბრალოებით პატარა ბავშვივით იყო და ამავდროულად ბუმბერაზი კაცი იყო. როდესაც მე შევუერთდი ამ საზოგადოებას, ეს ის პერიოდია, როდესაც იატაკქვეშეთიდან ახალი გამოსულები იყვნენ, ხოლო 1988 წლის ოქტომბრიდან წავიდა სერიოზული მოძრაობა, გვემატებოდა ხალხი. მუდამ თავშეყრის, მანიფესტაციების ეპიცენტრში გახლდით მეც. რაც შეეხება 1989 წლის 9 აპრილს, ეს იყო უდიდესი ტრაგედია, მაგრამ ვთვლი, რომ ეს იყო ერთ-ერთი მთავარი საწყისი უზარმაზარი საბჭოთა კავშირის დაშლისა, ასე რომ, უკვალოდ ნამდვილად არ ჩაუვლია. კონკრეტულად ჩემს თანამონაწილეობას რაც შეეხება, 9 აპრილთან დაკავშირებით, როდესაც ეპიცენტრში მივედი, ძირითადი მოვლენები უკვე განვითარებული და დამთავრებული იყო. ჩემი დაბადების დღე არის 7 აპრილს, სტუმრები ჩამომივიდა როგორც აჭარიდან, გურიიდან, ასევე სხვა რეგიონებიდან, მიუხედავად იმისა, რომ არავის ექეიფებოდა, ყურადღება ხომ უნდა მიმექცია ამ ხალხისთვის. 9 აპრილს ზოგს ვაცილებდი, სხვადასხვა საკითხებითაც ვიყავი დაკავებული დ ისე მოხდა, რომ როდიონოვის სისხლიანი ანგარიშსწორების დროს მთავარ გამზირზე არ ვიმყოფებოდი, ასე მოხდა, უფალმა ასე ინება. გია ფირცხალაიშვილი ტანკს დაუწვა, ახალგაზრდები შეეწირნენ თავისუფლებისთვის ბრძოლას და მაინცდამაინც იმ რამდენიმე საათს არ ვიყავი ჩემს მეგობრებთან ერთად, სამწუხაროდ.
_ამის შემდეგ როგორ განვითარდა მოვლენები თქვენს ცხოვრებაში?
_ მოგეხსენებათ, 1992 წელს მოხდა სახელმწიფო გადატრიალება, სამწუხაროდ ქართველი კაცის ხასიათში არის როგორც დიდი მამულიშვილური ბუნება, ასევე მოღალატეობრივიც. გარკვეული პერიოდის შემდეგ დავიწყე მუშაობა და ვიყავი კოოპერატივის თავმჯდომარე, დირექტორის მოადგილე, ხოლო 2003 წლიდან 2011 წლის ჩათვლით ვმუშობდი ფირმა ,,განთიადში“, რომელმაც შემდეგ სახელწოდება შეიცვალა და ,,ბეკო“ გახდა. 2009 წელს ჩემს მეგობრებთან და თანამებრძოლებთან ერთად, 104 დღე გავატარე კარავში. იქ იყო გია ფირცხალაიშვილი, დავით ჩხაიძე, ჩემი დისშვილი და სხვები. სხვათა შორის, ამ 104 დღის მანძილზე პოლიციელი იქ არ მინახავს, გადაცმულები ალბათ კი იყვნენ, არ ვიცი. ამავე წლის 13 აგვისტოს აგვყარეს რუსთაველის პროსპექტიდან, როგორც ჩანს ძალიან შევაწუხეთ. დავიშალეთ, მე გავაგრძელე მუშაობა ფირმაში. 2011 წელს, გია ფირცხალაიშვილი მირეკავს და მეუბნება, ბიძინა ივანიშვილმა გააკეთა პოლიტიკაში მოსვლასთან დაკავშირებით განცხადება და მივდივართ ლანჩხუთში, ქვეყნის საქმე ასე მოითხოვსო. ერთი წუთიც არ მიფიქრია, ეს ხდება 2011 წლის ოქტომბერში, დავწერე სამსახურიდან წასვლის შესახებ განცხადება, რომელიც დააკმაყოფილეს მხოლოდ ორი თვის შემდეგ, ვინაიდან შესისისხლხორცებული ვიყავი იმ სამსახურს, ეგრევე ვერ გამიშვეს. იმავე წლის 20 დეკემბერს უკვე ჩამოვედით ლანჩხუთში და მას შემდეგ აქეთ ვარ.
_ როგორც ვიცი, ,,ქართული ოცნების“ გამარჯვების შემდეგ, უკვე ლანჩხუთშიც დადგით მერიის შენობის წინ კარვები, რა მოთხოვნები გქონდათ?
_ დიახ, სწორედ ასე იყო. ჩვენი მოთხოვნა იყო, გადამდაგრიყო პრეზიდენტი სააკაშვილი და ასევე ვითხოვდით, ლანჩხუთის ადგილობრივ ხელისუფლებას დაეწერათ განცხადება სამსახურიდან წასვლის თაობაზე. ,,კარვების პროტესტი“ გაგრძელდა ზუსტად 158 დღე, როგორი დღეები იყო, ამაზე საუბარი შორს წაგვიყვანს. აქაც მთავარი ინიციატორები სხვებთან ერთად გახლდათ გია ფირცხალაიშვილი, დავით ჩხაიძე და თქვენი მონა მორჩილი. მიუხედავად იმისა, რომ მთავარი მოთხოვნა _ გადამდგარიყო პრეზიდენტი სააკაშვილი, არ იყო შესრულებული, 3 მაისს შევწყვიტეთ პროტესტი, ვინაიდან 5 მაისს ლელოზე ჩამოდიოდა ბიძინა ივანიშვილი და არ გვინდოდა რაიმე დაძაბულობას ჰქონოდა ადგილი.
-ბატონო ჯანი, როგორ ფიქრობთ ამდენი ბრძოლა დაგიფასდათ? გაამართლა ,,ქართულმა ოცნებამ“?
_ ვფიქრობ, ის უნდა მომხდარიყო მაშინ, რაც მოხდა. მაგრამ, დღევანდელ სიტუაციას რაც შეეხება, ვფიქრობ ვერ გაამართლა, ამის ბევრი მიზეზი არსებობს. ე.წ კოჰაბიტაცია, დასავლეთის მუდმივი ჩარევა ჩვენი ქვეყნის საქმეებში და არის კვალიფიციური კადრების პრობლემაც. აი, გეკითხებით, მე რა უნდა ვთქვა, ოჯახის ათი წევრიდან, მხოლოდ მე ვარ საქართველოში. როგორი კაცი ვიქნები ამის შემდეგ, ვთქვა რომ გაამართლა. წავიდნენ იმიტომ, რომ ლუკმაპური იშოვონ სხვა ქვეყანაში. ზოგადად, როცა ხელისუფლება იცვლება, მოყავს თავისი ხალხი და ცვლის სისტემას, აქ ყველაფერი სხვანაირად მოხდა. აქ არ არის საუბარი იმაზე, რატომ არ დამასაქმეს და ა.შ. ამისთვის დიდად არც მომიკლავს თავი. ელემენტარულ ყურადღებაზეა საუბარი, დაფასებაზე, პატივისცემაზე, ძალიან ნაწყენი ვარ ამ კუთხით, ამას არც ვმალავ. თუ ნება არის, ყველაფერი შეიძლება, მაგრამ ასე აწყობდათ. ყველა ვიცი, რა სულით ცხოვრობდა, რას აკეთებდა ადრე, მაგრამ რას იზამ.
_ვიცი, რომ ფეხბურთის ძალიან დიდი გულშემატკივარი ბრძანდებით, განსაკუთრებით ,,გურიას“. თქვენი აზრით ,,გურიას“ დღევანდელი მდგომარეობიდან გამოსვლა შეუძლია და კვლავ მაღალი მიზნებისთვის ბრძოლა?
_ გულშემატკივრობას რაც შეეხებ, უკვე 67-ე სეზონია სტადიონზე დავდივარ. გლობალური პრობლემა არის ტოტალიზატორი, რაც ალბათ ჩვენს შემთხვევაშიც იჩენს თავს. მაინც, მთავარ პრობლემად მიმაჩნია ფეხბურთში იმ ადამიანების ჩართულობა, რომლებმაც ისე იციან ეს სფერო, როგორც მე ჩინური. შეურაცხყოფას არავის ვაყენებ, მაგრამ უნდა გაიგოს ყველამ, რომ ფეხბურთი არის სპეციფიკური სფერო, რომლის ცოდნაც აუცილებელია, პური მეპურემ უნდა გამოაცხოს. ბოლო წლების განმავლობაში ,,გურიაში“ შეიცვალა 24 მწვრთნელი, მგონი ეს ყველაფერზე მეტყველებს. ფინანსებიც აუცილებელია, ამას დიდი სიბრძნე არ სჭირდება, მაგრამ არა ისე, თითქოს მოდის ინვესტორი, მერე რაღაც აბრკოლებს, ვერც ის გადაწყვიტა, ვერც ეს. მოკლედ დიდი აბრაკადაბრაა ამ წუთას ,,გურიას“ ირგვლივ, იმედი მაქვს ყველაფერი გამოსწორდება.
თორნიკე ჯიჯიეშვილი

ლელა ჩახვაძე: ,,ეს არჩევნები იყო სპეცოპერაცია“

konferencia,,ჰო და არას“ პრესკლუბში ,,პატრიოტთა ალიანსის“ და ,,ბურჯანაძე–დემოკრატების“ ლანჩხუთის ორგანიზაციის ლიდერებმა პრესკონფერენცია გამართეს. ლელა ჩახვაძემ, დარეჯან(მაცაცო) ბურჭულაძემ და ნონა მურვანიძემ ჩატარებულ არჩევნებზე ისაუბრეს და ჟურნალისტების კითხვებს უპასუხეს.
ლელა ჩახვაძე: ,, ჩემი პოლიტიკური წარსულის მქონე ადამიანს თუ რამე გამაკვირვებდა, ნამდვილად არ მეგონა. ეს იყო ჩუმი პოლიტიკური დევნა და ანგარიშსწორება პირადად ჩემი შვილის, გვანცა ჩხარტიშვილისა და ჩემს მიმართ. როგორც მოგეხსენებათ, გვანცამ ხმაურით დატოვა ,,ქართული ოცნების“ რიგები, ხოლო მე დავტოვე საკმაოდ კარგი სამსახური თბილისში და შევუერთდი ,,პატრიოტთა ალიანსს“. დღიდან ჩემი ჩამოსვლისა, თითქმის ყოველდღე დაგვყვებოდა ორი ,,პიკაპი“, გვითვალთვალებდნენ და ყველა ჩვენს ნაბიჯს აკონტროლებდნენ. რაც შეეხება კონკრეტულად არჩევნების პროცესს, დააშინეს ყველა, ვისი დაშინებაც შეიძლებოდა, იყიდეს ყველა, ვინც გაიყიდა, დააშანტაჟეს ყველა, ვისი შანტაჟიც შეიძლებოდა. ამ თვითმმართველობის არჩევნებს თამამად დავარქმევ სპეცოპერაციას. მე სულაც არ ვარ ხალხზე გაბრაზებული, ხელისუფლებამ გამოიყენა ყველა ბერკეტი, რათა მოსახლეობას თავისი ნება არ დაეფიქსირებინა ამ არჩევნებზე. სუსის უფროსის მოადგილის, იოსებ გოგაშვილის პირადი დავალებით ხდებოდა ჩემი და გვანცას დისკრედიტაცია, ამით ოცნებამ დაანახა საზოგადოებას, რომ დაისჯებოდა ყველა ვინც მათ წინააღმდეგ წავიდოდა. საბოლოო ჯამში, მივიღეთ ის, რაც მივიღეთ. როგორც იცით, მიღებული ხმების მიხედვით, ,,პატრიოტთა ალიანსიდან“ მხოლოდ მე შევედი საკრებულოში, ხოლო დარეჯან ბურჭულაძე ვერ გახდა დეპუტატი. სულ რაღაც თვენახევარია, რაც მე და დარეჯანი ერთად ვმუშაობთ და მინდა გითხრათ, გაოცებული ვარ ისეთ სითბოს ამჟღავნებენ ამ ადამიანის მიმართ. იგი წაგებული არ არის, ის ნამდვილად ხალხის რჩულია. კარგად იცით რა სიმცირით იქნება ოპოზიციური პოლიტიკური სპექტრი წარმოდგენილი საკრებულოში, იმაზე გაცილებით დიდი ბრძოლა მომიწევს, ვიდრე ამას მდარეჯანთან ერთად შევძლებდი, თუმცა მზად ვარ ამ ბრძოლისთვის“. ამის შემდეგ დარეჯან ბურჭულაძემაც გააკეთა განცხადება: ,,მინდა მადლობა გადავუხადო ლანჩხუთელებს, იმ სითბოსთვის და სიყვარულისთვის, რაც მივიღე მათგან, ამად ღირდა ცხოვრება. მე არსად არ მივდივარ, ვრჩები ერთ-ერთ აქტიურ მოქალაქედ და პოლიტიკოსად. ჩვენს ქვეყანას ნამდვილად სჭირდება აქტიური მოქალაქეები. პლატონს უთქვამს: ,,პასიური მოქალაქეები შობენ ნაძირალათა ხელისუფლებას“, ამიტომ ვპირდები ხელისუფლებას, რომ ვიქნები ღირსეული ოპონენტი. ამ არჩევნებში გაიმარჯვა ფულმა და ძალაუფლებამ, დამარცხდა ხალხის ნება და თვითმმართველობა. ეს ხელისუფლება წავიდა ავტორიტარიზმისკენ, ხოლო ამას რაც მოჰყვება ამას დავინახავთ და გვქონია მაგალითები. ეს არის დეჟავიუ, ძალიან სამწუხაროა, მაგრამ ასეა. ეტყობა, ხელისუფლებაში მყოფი ადამიანები ნირვანას განიცდიან და არ უნდათ ამ ნირვანიდან გამოსვლა, მაგრამ ხალხი აუცილებლად გამოიყვანს. კომისიის წევრები თითქოს მე მიმოწმებდნენ პირადობის მოწმობას და ამ დროს ამ უბნიდან ბიულეტენები აკლდებოდა და იკარგებოდა. მიმდინარეობდა ფსიქოლოგიური ზეწოლა, ხალხი იძულებელი გახადეს ამ არჩევანამდე მისულიყვნენ.“
ნონა მურვანიძემ ძირითადად საარჩევნო უბნებზე მომხდარ დარღვევებზე ისაუბრა. ასევე მან ხაზი გაუსვა იმ გარემოებას, რომ ყველაზე დაჩაგრულ პოზიციაში მისი პარტია იმყოფებოდა, რა თქმა უნდა, ფინანსური კუთხით. მისი თქმით, ხელისუფლება იმაზე კი არ წავიდა, რომ შეენარჩუნებინა წინა არჩევნებზე მიღებული პროცენტები, არამედ მოახდინეს საშინელება და წავიდნენ სრული ავტორიტარიზმისკენ. ნონა მურვანიძე არსებულ სიტუაციას არა მარტო ხელისუფლებას აბრალებს. როგორც ის აცხადებს, ,,დროა საზოგადოების ფერებას თავი დავანებოთ, ყველა იღებს ისეთივე მზრუნველ ხელისუფლებას, როგორიც თვითონაა“. მურვანიძის მიერ წარმოდგენილი საარჩევნო დარღვევები მართლაც ყურადსაღებია.
სამივე მათგანმა ისაუბრა იმაზე, რომ უპრეცენდენტოდ ბევრი კოორდინატორი ჰყავდა ,,ქართულ ოცნებას“, რაც თავისთავად არათანაბარ მდგომარეობაში აყენებდა ოპოზიციას. ჟურნალისტების შეკითვაზე, იქნებ უკეთ მუშაობა მართებდა ოპოზიციას, თუნდაც იმისთვის, რომ თავისი ხმები დაეცვათ, პასუხი იყო, რომ ხელისუფლებამ გამოიყენა ყველა ბერკეტი, რათა მოეხდინათ ტოტალური კონტროლი, დაშინება და შანტაჟი და ამ სიტუაციაში სხვა არაფრის გაკეთება შეეძლოთ. ასევე მათ საეჭვოდ მიაჩნიათ კომისიის წევრების ,,კეკლუცობა“. ხომ არ შესულან ოცნებასთან გარიგებაში ოპოზიციის წარმომადგენლები საარჩევნო უბნებზე, ქალი პოლიტიკოსები ვერც ადასტურებენ და არც უარყოფენ. მათი თქმით მოისყიდეს ყველა და ყველაფერი, როგორც შეძლეს.
თორნიკე ჯიჯიეშვილი


ვინ არის ბესო დოლიძე, რომელიც პარლამენტარებთან ერთად დააკავეს 20 ივნისს და რამ აიძულა იყოს რადიკალი ოპოზიციონერი?

12

მკითხველს კარგად ემახსოვრება გასული წლის 20 ივნისის ავადმოსაგონარი ღამე, სადაც იზარალა ყველამ, აქციის მონაწილეებმა, სამართალდამცავებმა და რაც მთავარია ქვეყნის იმიჯი შეირყა. 20 ივნისის ღამეს დაკავებულთა შორის ერთ-ერთი ლანჩხუთელი ახალგაზრდა პოლიტიკოსი, ბესო დოლიძეც იყო. შეგახსენებთ, რომ ბესო დოლიძე ,,ევროპული საქართველოს“ ლანჩხუთის ორგანიზაციის ახალგაზრდული ფრთის თავმჯდომარეა და 2018 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებიდან მოყოლებული აქტიურ პოლიტიკაშია. რატომ მოხდა მისი დაკავება, რატომ არის ოპოზიციაში, რას ფიქრობს მიმდინარე პოლიტიკურ პროცესებზე, ამ კითხვებზე ,,ჰო და არასთან“ ინტერვიუში თავად ბესო დოლიძე პასუხობს. _როგორ მოხდა თქვენი დაკავება? _ მთავრობის მიერ ქართველი ხალხისგან ,,სესხად''აღებული ერთი წლის თავზე ნოემბრის მიწურულს, პარლამენტის წინ, სადაც ამ ერთ და მანამდე გასულ კიდევ მრავალ უსამართლობის, ჩაგვრის, ოკუპაციის და ტყუილის წლებს კანონიერად, გამოხატვის უფლების ფარგლებში ვაპროტესტებდით, დაახლოებით 50-მდე პოლიციელის ალყაში მოვყევით აქტივისტების ჯგუფი და სრულიად უმიზეზოდ, ყოველგვარი კანონიერი მოთხოვნის, მოწოდების და ბრალის წარდგენის გარეშე ხუთმა პოლიციელმა მანქანაში ,,ჩამტენა, იმ ღამეს იგივე არარსებული ბრალდებით 5 აქტივისტი დააკავეს, მანამდეც და მის შემდეგ მთლიანად ამ მოვლენების გარშემო ასამდე აქტივისტი, პარტიული მუშაკი და მათ შორის პარლამენტის წევრებიც კი დააკავეს ერთი და იგივე მუხლით. სასამართლო პროცესის ორჯერ გადადების შემდეგ, სამი თვის თავზე, საბოლოოდ ერთ-ერთი მოწმის ჩვენების საფუძველზე სასამართლო ჩემს მიმართ მხოლოდ სიტყვიერი გაფრთხილებით შემოიფარგლა, თუმცა აღნიშნულ ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევაში მოსამართლემ მაინც დამნაშავედ მცნო. _რატომ და როდის გადაწყვიტეთ პოლიტიკაში ჩართვა და რამ გამოიწვია თქვენში ამხელა პროტესტი მმართველი პარტიის მიმართ? _ 2008 წლის აგვისტოს ომის შემდეგ, როცა რუსეთმა ძლიერი საერთაშორისო მხარდაჭერის და ჩვენი არმიის მოწოდების სიმაღლეზე ყოფნის გამო საბოლოოდ ვერ დაგვაჩოქა, მოინდომა საქართველოში პრორუსული ძალების ხელისუფლებაში მოყვანა, რაც 2012 წელს რუსი ოლიგარქის ჩვენი ქვეყნის სათავეში მოსვლით შეძლო კიდეც, სწორედ აქედან იწყება მოვლენათა ის ჯაჭვი, რომელსაც პასუხი საქართველოს მოსახლეობამ 2018 წელს საპრეზიდენტო არჩევნების პირველ ტურში გასცა, საიდანაც იწყება ჩემი ჩართვა პოლიტიკაში. თუმცა არჩევნების გაყალბებით და ადამიანებზე ზეწოლით ,,ქართულმა ოცნებამ'' შეძლო და მის მიერ მხარდაჭერილი კანდიდატი გაიყვანა ქვეყნის პრეზიდენტად, სანაცვლოდ კი მოსახლეობას ერთ წელიწადში ყველა ხარვეზის და დაშვებული შეცდომის გამოსწორებას დაპირდა. _ისევ 20 ივნისს დავუბრუნდეთ, მიგაჩნიათ თუ არა, რომ პროტესტანტების იმღამინდელი რეაქცია სრულად ადეკვატური იყო? _ 20 ივნისს ოკუპანტი ქვეყნის დუმის წევრის დაჯდომა ჩვენი ქვეყნის პარლამენტის სკამზე, რამაც ყველას თვალნათლივ დაგვანახა, როგორ აქტიურად უხრიან თავს ხელისუფალნი რუს ჩინოვნიკებს, არ მოითმინა ქართულმა საზოგადოებამ და შედეგად მივიღეთ ქვეყნის ისტორიაში ერთ-ერთი უმძიმესი და მტკივნეული მოვლენა ,,გავრილოვის ღამე, სადაც ხელისუფლების მიერ აქციის დარბევის დროს დაშავდნენ უმეტესად ახალგაზრდები და სტუდენტები, მაგრამ ამ ყველაფრის გააზრების შემდეგ, მიმდინარე მოვლენების საპირწონედ ხელისუფლებამ 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნების პროპორციული სისტემით ჩატარების პირობა დადო, თუმცა მალევე სამოქალაქო პროტესტის დაცხრომის შემდეგ, როგორც სჩვევიათ, დაპირება უკან წაიღეს და ამომრჩეველს შერჩა საქართველოს უახლეს ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ტყუილი. _ გასაგებია, რომ მმართველმა პარტიამ ვერ თუ არ შეასრულა პირობა არჩევნების პროპორციული სისტემით ჩატარებაზე, მაგრამ საინტერესოა, თქვენ რამდენად მნიშვნელოვნად მიიჩნევთ შერეული საარჩევნო სისტემიდან პროპორციულზე გადასვლის საკითხს? _ პროპორციულ არჩევნებს უნდა უზრუნველეყო ჩვენს ქვეყანაში ძალთა დაბალანსება და გარანტი გამხდარიყო იმისა, რომ მომავალ თაობებს აღარ მოუწევდათ მუდმივად ქვეყნის მთავარ გამზირზე აქციების ჩატარება. პროპორციული არჩევნები თავისი არსით საშუალებას მოგვცემდა თავიდან აგვეცილებინა ქვეყანაში ერთპიროვნული მმართველობა, ტოტალიტარიზმი, ქვეყნის შიდა ბაზარზე მონოპოლია, გაყალბებული არჩევნები, მოსყიდული მოსამართლეები, კორუფცია და სხვა ყველა მანკიერება, რომელიც მსგავსი ტიპის სახელმწიფოებს ახასიათებთ. _მართალია თქვენ ოპოზიციაში ხართ, მაგრამ ნეიტრალური მოქალაქის პოზიციიდან, რომ გამცეთ პასუხი, აქვს თუ არა საქართველოს რეალურად იმის რესურსი, რომ დღეს ქვეყნის ეკონომიკური მდგომარეობა უკეთესი იყოს? _ ჩვენი ქვეყნის გეოპოლიტიკური მდგომარეობა, რესურსები, კულტურული მრავალფეროვნება, ქართული საზოგადოების და ხალხის უნიკალურობა, ჩვენ ქვეყანას საშუალებას აძლევს რეგიონში ლიდერის ფუნქცია შეითავსოს და სასურველი იყოს ყველა სფეროში ინვესტორებისა და დეველოპერებისთვის. გვაქვს უდიდესი ტურისტული პოტენციალი, თუმცა ქვეყნის სათავეში არასწორი ძალისა და მონოპოლისტი ოლიგარქის ყოფნის გამო, იჩაგრება უბრალო ადამიანების ინტერესები და ქვეყანას არამიმზიდველს ხდის ყველა გადმოსახედიდან. მაგალითისთვის, რომ გადავხედოთ არსებული მთავრობის მმართველობის ბოლო წლებს, ქვეყანაში თითქმის შეჩერებულია ეკონომიკური ზრდა და ის 5%-იანი მაჩვენებელი, რომელიც 2019 წლის ბოლოს დაფიქსირდა ჩვენს ეკონომიკაში, არ იძლევა საშუალებას, მოხდეს ქვეყნის ძირეული წინსვლა. საქართველო, სამწუხაროდ არ არის განვითარებული ქვეყანა, როგორც ევროკავშირის წამყვანი ქვეყნები დანია, ნორვეგია, გერმანია და ასე შემდეგ, ჩვენ სამწუხაროდ არც სტაბილურად განვითარებადი ქვეყანა ვართ, ჩვენნაირი ტიპის ქვეყნისთვის ძლივს მიღწეული 5%-იანი ეკონომიკური ზრდა არ ნიშნავს იმას, რომ ქვეყანაში რელურად რამე წინ მიდის. განვითარებადი ქვეყნისთვის ეს ინდექსი 4-5 წლის განმავლობაში 8%-დან 11%-მდე უნდა მერყეობდეს, რომ მოსახლეობამ რეალური ცვლილებები იგრძნოს, როგორც ეს იყო 2005 წლიდან 2007 წლამდე მონაკვეთში. _როგორ ფიქრობთ, მას შემდეგ რაც ,,ქართული ოცნება" მოვიდა ქვეყნის სათავეში, რა შეიცვალა უკეთესობისკენ ან უარესობისკენ? _სამწუხაროდ, ჩვენს ქვეყანაში 300 000-მდე ბავშვი შიმშილობს, არ შესრულდა დაპირებები, გვიყვებოდნენ უფასო ფულის შესახებ, ელექტროენერგიაზე, რომლის ფასი 7 თეთრი უნდა გამხდარიყო, საქართველო როგორც გაზისა და ნავთობის სატრანზიტო ქვეყანა ბევრად დაბალ ფასში უნდა იღებდეს ამ რესურსებს, თუმცა აქაც არაფერი შეცვლილა, ქვეყანას ყავს 800 000 პენსიონერი, რომელიც დღეს ვითომდა გაზრდილ პენსიას 220 ლარს იღებს, თუმცა რეალურად აქაც არაფერი შეცვლილა, მაგალითისთვის 2012 წელს პენსია ლარებში 125 ლარს შეადგენდა, რაც მაშინდელი კურსით დოლართან მიმართებაში დაახლოებით 75.5 $ იყო, 2020 წელს კი 220 ლარიანი პენსია დოლართან მიმართებაში დღევანდელი კურსით დაახლოებით 78.8 $, უხეშად რომ ვთქვათ პენსია 100 ლარით კიარა დაახლოებით 3 დოლარით დაიზარდა, მაგრამ ეს იმ ფონზე როცა გაიზარდა სხვა ყველა პროდუქტისა თუ მომსახურების ფასი მსოფლიო ბაზარზე, ეს კი იმ ქვეყანაში სადაც ჩინოვნიკები იშენებენ სასახლეებს, სადაც ერთი ოლიგარქის და ოკუპანტი ქვეყნის ქვეყნის ინტერესებს შეეწირა ყველაზე დიდი ეკონომიკური და სტრატეგიული პროექტი ანაკლიის პორტი, გვყავს უამრავი სოციალურად დაუცველი ოჯახი, ქვეყნის იმიჯი და კურსი ძალიან ბუნდოვანია, ვიღებთ კრიტიკულ წერილებს, შენიშვნებს და გზავნილებს ქვეყნის ყველაზე ძლიერი ოკეანეგაღმელი სტრატეგიული პარტნიორიდან, გვყავს პოლიტპატიმრები, თითქმის ჩამოშლილია ჯანდაცვის და განათლების სისტემა. მთავრობა და კონკრეტულად ივანიშვილი ძლიერ დარტყმას აყენებს ქვეყნის განვითარებისთვის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვან დემოკრატიულ ინსტიტუტებსა და არასამთავრობო ორგანიზაციებს, იზრდება კრიმინალი, ვკარგავთ ტერიტორიებს, ამ ფონზე არ ჩანს არც დაპირებული 100 ქარხანა და არც სოფლის მეურნეობაში ჩადებული მილიარდები. რამოდენიმე წლის დაგვიანებითაც კი არ ბარდება დაწყებული უმნიშვნელოვანესი ინფრასტრუქტურული პროექტები, მაგალითად სამტრედია-გრიგოლეთის ავტობანი, რომლის უდიდესი ნაწილი ჩვენ ტერიტორიაზე გადის. მეტიც, არასწორად ჩატარებული სამუშაოების გამო, მოსახლეობას უჭირს ავტობანის გადაღმა არსებული სასოფლო სამეურნეო სვარგულების დამუშავება და მოსავლის აღება, რასაც ემატება აზიურ ფაროსანასთან არასათანადო ბრძოლა, რომელმაც დიდი ზარალი მიაყენა მოსახლეობას, ჩვენი სოფლის მეურნეობის უდიდესი მტერია ჯერ ბოლომდე არ დაგვიმარცხებია. ახალგაზრდებსაც ვერ აძლევს მთავრობა ჯეროვან დაპირებებს, გარდა იმისა, რომ სთავაზობს უცხოეთში წასვლას და იქ გაურკვეველ პირობებში გაურკვეველ პოზიციაზე დასაქმებას, ამდენი ქართველია გადახვეწილი ლუკმაპურის საშოვნელად, თუმცა რა თქმა უნდა არ საუბრობენ განათლებაზე და ჩვენს უდიდესი პოტენციალის მქონე ქვეყანაში უნიჭიერესი თაობის დასაქმებაზე. _ და ბოლოს, რას ეტყვით ჩვენს მკითხველს და თქვენს ამომრჩეველს? _იყვნენ ორიენტირებულნი მომავალზე, ვიაზროვნოთ სახელმწიფოებრივად, გვქონდეს სწორი მოთხოვნები და ქვეყნის ინტერესს ნუ გადავაყოლებთ რომელიმე პოლიტიკური პარტიის მიმართ არსებულ წყენას, ნუ შეგვეშინდება ცვლილებების, სიახლეების და ნუ მოვიტყუებთ თავს ფუჭი დაპირებებით. რაც შეეხება მთელი მსოფლიოს წინაშე დამდგარ ახალ გამოწვევას ,,კორონა ვისრუსს, ეს ვირუსი ადრე თუ გვიან ჩვენამდეც მოაღწევდა, თუმცა მეტად მობილიზებული უნდა დავხვედროდით, გისურვებთ ჯანმრთელობას, მივყვეთ მსოფლიო ჯანდაცვის ორგანიზაციის მიერ დადგენილ წესებს, მოერიდეთ ხალხმრავალ ადგილებს, გარდაუვალი აუცილებლობის გარეშე საზოგადოებრივი ტრანსპორტით მგზავრობას და ზოგადად დიდ ქალაქებს. _ გისურვებთ ჯანმრთელობას და უკეთეს საქართველოში ცხოვრებას, მე ღრმად მწამს საქართველოს მოსახლეობის და ჩვენი უნიჭიერესი ახალგაზრდობის. თორნიკე ჯიჯიეშვილი

ვინ გახდება საკრებულოს თავმჯდომარე?!

არჩევნები დამთავრდა, ახლადარჩეულ საკრებულოს, ბუნებრივია, თავმჯდომარე დასჭირდება და ამისთვის უკვე მიდის ჩუმი შიდაპარტიული ბრძოლა ,,ქართულ ოცნებაში“. წარმოგიდგენთ იმ დეპუტატებს, რომლებსაც საკრებულოს პირველკაცობის ყველაზე მეტი შანსი აქვთ.
ბესიკ ტაბიძე _ლანჩხუთის ყოფილი პოლიცმაისტერი სავარუდოდ იოლად არავის დაუთმობს ზემოთხსენებულ თანამდებობას. ტაბიძე ბოლო რამდენიმე თვე ყოფილ საკრებულოში თავმჯდომარის მოადგილის პოსტს იკავებდა. მანამდე იყო ინფრასტრუქტურის კომისიის თავმჯდომარე. მან როგორც წინა, ასევე ახლადჩატარებულ არჩევნებში სერიოზული შედეგი დადო. მას არ ჰყავს ცენტრალურ ხელისუფლებაში განსაკუთრებული ლობისტი, თუმცა ნიგვზიანელების მიერ გამოხატული დიდი

ვრცლად: ვინ გახდება საკრებულოს თავმჯდომარე?!

მოიწონეთ სტატია